Hannes Wallrafen

De Blik en de Lulhannes

16 januari / 1 maart 2005

Foto’s en zelfportretten in kleur. Wallrafen overkwam begin 2004 wat mag gelden als de ultieme nachtmerrie van een fotograaf: hij werd ineens vrijwel blind als gevolg van een erfelijke aandoening aan de oogzenuw. De expositie toont de laatste foto’s van Wallrafen, gemaakt voor hij blind werd. Het thema van deze serie luidt gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal. Inmiddels zijn deze voor hemzelf nauwelijks meer te onderscheiden.

In de serie draait alles om De Blik. Op een van de foto’s is een echtpaar zichtbaar, hij wacht verveeld bij het pashokje waarin zijn vrouw een jurk staat te passen. De blik in zijn ogen van verveling en onwil is zeer treffend vastgelegd. Op een andere foto zit –wederom- een echtpaar te eten in een restaurant. De vrouw staart verveeld in het oneindige, terwijl haar echtgenoot gebiologeerd onder het rokje van de serveerster tracht te kijken. De zelfportretten tonen Wallrafen steeds in een wat sullige pose. Bijvoorbeeld Hannes de vakantieganger is niet de vlotte, gebruinde toerist in snelle zwembroek, maar de doodgewone, bleke man met duikbril en flippers op een tropisch strand. Zijn lichaamstaal spreekt voor zichzelf.

Exposities per jaar

1988 1989 1990 1991 1992
1993 1994 1995 2001 2002 2003
2004 2005 2006 2007 2008 2009
2010 2011 2012